من اومدم.می دونم دیر اومدم.این مدت فقط درگیر دانشگاه و انتخاب واحدو بعد از اونم حذف و اضافه و این اراجیف بودم .و اتفاقا درست تو همین مدتم یکی از بزرگترین حماقت های زندگیمو به ثبت رسوندم .یه غلطی کردم که هر روز باید پا شم برم دانشگاه.تمام هفته کلاس دارم.سه شنبه و پنج شنبه و جمعه به خاطر یه کلاس باید برم رودهن .یعنی ۳ ساعت تو راه باش به خاطر ۱ ساعت.روزی ۳ هزار تومنم پول رفت و امده.

تنها روزی که نمی رم همین ۴شنبه ی خودمونه .خلاصه این ترم همون ترم سه ای که گفتم انتظارم و می کشه.بیشترم تنهام اشنا ها نیستن .در کل خوبه باید ساخت!

تنها خوبی این تنهایی اینه که یاد گرفتم همه ی کارام و خودم انجام بدم .اخه عادت کرده بودیم کارای اداری و نسترن انجام بده در نتیجه هیچ جای و بلد نبودم.الان دیگه با همه ی اداری ها اشنام و همه جارو بلدم .دیگه وقتی یکی ازم می پرسه فلان جا کجاست و از کدوم طرف برم نمی گم نمی دونم .مثه ادم راهنماییش می کنم .این جوریاست دیگه.این دانشگاهارم واقعا واسه تفریحات ساختن.فکر نکنم بیشتر از ۵ یا ۶٪ فقط به خاطر درس بیان اینجا . خدایی ترم جدید که قیافه ها دیدن داره!

استادا ام که عشقی می ان دانشگاه.هیچ بار علمی ام نیست که بخواد رو کت و کول ما اضافه بشه!

بابا اینارو می گم یعنی ای تویی که پشت کنکوری زیاد ناراحت نباش .نیومدی ام نیومدی تو این ۴ سال ۴ تا کتاب بخونی بیشتر به نفعته به جون خودم.همین

خب حالا زود بیاین معو   همون   محمود از این به بعد ۴شنبه ها اپم دوستام

برام دعا کنین این ترم چیزی نیفتم

خدافظ